ice-hum

W polskiej praktyce położniczej, niepoprawne ułożenie płodu było momentalnym wskazaniem do krajania imperialnego. Aktualnie jakkolwiek uważa się, że w wielu przykładach poród niezgodnie ułożonego dziecka jest całkowicie wykonalny w zwyczajowy sposób.

Rozróżnia się kilka gatunków nieważnego ułożenia płodu. Najczęstsze to ułożenie zadami do dołu z nóżkami podwiniętymi pod brzuszek dziecka całe przestawienie płodu. Ułożenie dziecka jest podobne do zupełnego skierowania, jakkolwiek w tej pozycji goleni dziecka nie są zwężane jakkolwiek wyprostowane i skierowane w stronę głowy. Niepełne odwrócenie ma miejsce wtedy, gdy jedna lub obie nóżki dziecka są wyprostowane ku wykopowi, i to one jako pierwsze pojawiają się w kanale rodnym. Jeszcze innym zastrzeżeniem jest ranga obrócona. Dziecko jest w tej pozycji obrócone bokiem lub buzią ku popieraniom matki, na wynik czego w kanale rodnym pojawiają się najpierw rączki lub ramiona dziecka. Ta miniona pozycja jest przeciwwskazaniem dla porodu zwykłego, bowiem istnieje tutaj duże ryzyko zawinięcia się kończyn dziecka w kanale rodnym i jego zaklinowania.

Drugi etap porodu może obstawać do 2 godzin u pierworódki panie, jaka jeszcze nie wywoływała i ok. 30 minut u wieloródki. Etap ten jest najwięcej boleściwy i niepewny dla matki i dziecka. Często na tym etapie ucztuje się decyzję o ścinaniu cesarskim, gdy np. dotrze do zaklinowania dziecka w kanale rodnym na rezonans złego ułożenia kończyn, albo gdy się okazuje, że główka dziecka jest większa od średnicy przewodu rodnego.